Hoeveel relaties lopen vast door aannames?

Hoeveel relaties lopen vast door aannames?

Na mijn vorige twee berichten bleef één gedachte hangen.

Misschien lopen veel relaties niet vast door een gebrek aan liefde.

Misschien lopen ze vast doordat we voor elkaar invullen wat de ander nodig heeft.

Hij denkt:

“Ik vertel het niet. Ik wil haar niet belasten.”

Zij denkt:

“Waarom vertelt hij me nooit wat er in hem omgaat?”

Of andersom.

We doen aannames.

Dat ons verhaal te zwaar is.

Dat het niet het juiste moment is.

Dat we het eerst zelf moeten oplossen.

Dat de ander er toch niets mee kan.

En zonder dat we het doorhebben, ontstaat er afstand.

Niet omdat we elkaar kwijt willen.

Maar omdat we elkaar proberen te beschermen.

Misschien is dat wel de grootste paradox.

We zwijgen uit liefde.

Terwijl juist dat zwijgen ervoor zorgt dat de ander zich buitengesloten voelt.

Wat zou er gebeuren als we stoppen met invullen wat de ander denkt of aankan?

Als we niet verwachten dat iemand onze problemen oplost…

…maar hem of haar simpelweg toelaten in wat er in ons leeft?

Misschien is verbinding helemaal niet het oplossen van elkaars problemen.

Misschien is verbinding weten dat je niet alles alleen hoeft te dragen.

Hoe vaak vul jij voor een ander in wat hij of zij wel of niet aankan?

#WOEAAH

  • I Breathe and I Remain

    Kunnen, willen, moeten — en soms gewoon even blijven Ons leven zit vol met kunnen, willen en moeten. Wat kan ik nog doen?Wat wil ik eigenlijk?Wat moet er vandaag gebeuren? We bewegen van afspraak naar afspraak, van gedachte naar gedachte en van oplossing naar oplossing. Alsof stilstand automatisch betekent dat we achterop raken. Maar misschien…

  • Van 0 naar 100

    Waar komt plotselinge intensiteit vandaan? Soms gaat iets niet langzaam. Er is geen rustige opbouw, geen voorzichtig aftasten en geen keurig stappenplan. Er gebeurt iets — een ontmoeting, een idee, een besluit — en ineens staat alles aan. Van 0 naar 100. Ik herken dat behoorlijk goed. Ik kan lange tijd ergens mee rondlopen, twijfelen…

  • Geïntegreerd. Geaccepteerd.

    Door blijven ademen als niet alles opgelost hoeft te worden Soms ben je zo lang bezig geweest met begrijpen, verklaren, herstellen en oplossen, dat je bijna vergeet dat er ook een ander moment bestaat. Het moment waarop je niet verder hoeft te zoeken. Niet omdat alles weg is.Niet omdat alles ineens goed voelt.Maar omdat je…

  • Soms antwoorden we met “goed”

    Soms antwoorden we met “goed” “Soms is de grootste vorm van hulp niet dat iemand weet waar het licht is, maar dat hij naast je blijft lopen totdat jij het zelf weer ziet.” “Hoe gaat het?” Misschien is het wel de meest gestelde vraag van de dag. En opvallend vaak antwoorden we met: “Goed.” Niet…

  • Hulp vragen begint niet bij praten

    Hulp vragen begint niet bij praten De afgelopen weken schreef ik drie blogs over hulp vragen. Niet omdat ik alle antwoorden heb. Maar omdat ik ontdekte hoeveel lagen er eigenlijk onder die eenvoudige woorden schuilgaan. Deel 1 ging over de vraag waarom we zo vaak zeggen dat het goed gaat, terwijl dat niet altijd zo…

  • Soms zijn er van die dagen.

    Soms zijn er van die dagen. Je doet wat je moet doen.Je bent er voor anderen.Je probeert sterk te blijven. En toch voel je ergens dat de energie langzaam weglekt. Dit nummer ontstond niet op een goede dag.Het ontstond op een gewone dag. Een dag van afscheid nemen.Reizen.Luisteren naar de pijn van anderen.Twijfelen.Koken zonder inspiratie.En…

Reacties

Nog geen reacties. Waarom begin je de discussie niet?

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *