Door blijven ademen als niet alles opgelost hoeft te worden
Soms ben je zo lang bezig geweest met begrijpen, verklaren, herstellen en oplossen, dat je bijna vergeet dat er ook een ander moment bestaat.
Het moment waarop je niet verder hoeft te zoeken.
Niet omdat alles weg is.
Niet omdat alles ineens goed voelt.
Maar omdat je kunt erkennen wat er is.
Geïntegreerd. Geaccepteerd.
De afgelopen periode heb ik veel aangekeken. Veranderingen in mijn leven, oude patronen, verdriet, gezondheid, relaties en de vraag wie ik eigenlijk ben wanneer niet alles meer draait om presteren, volhouden of doorgaan.
Daarbij ontdekte ik dat acceptatie iets anders is dan opgeven.
Acceptatie betekent niet dat je alles goedkeurt wat er is gebeurd. Het betekent ook niet dat pijn, teleurstelling of onzekerheid verdwijnen.
Het betekent dat je stopt met vechten tegen het feit dát ze er zijn.
Niet alles hoeft opgelost te worden
Ik heb de neiging om dingen te willen begrijpen. Om verbanden te zoeken, conclusies te trekken en betekenis te geven aan wat ik voel.
Dat kan waardevol zijn. Het heeft me veel gebracht.
Maar soms wordt begrijpen ook een nieuwe manier om niet gewoon te hoeven voelen.
Dan blijf je analyseren, terwijl je lichaam eigenlijk maar één ding vraagt:
Blijf even hier. Blijf ademen.
Niet onmiddellijk handelen.
Niet meteen een antwoord formuleren.
Niet vluchten in een volgende gedachte, keuze of oplossing.
Gewoon aanwezig blijven bij wat er is.
Integreren is ruimte maken
Integreren betekent voor mij dat ervaringen niet langer losse delen blijven waar ik vanaf wil.
De mooie momenten mogen bestaan naast de pijnlijke.
Kracht mag bestaan naast kwetsbaarheid.
Vooruitgang mag bestaan naast vermoeidheid.
Liefde mag bestaan, ook wanneer verbinding niet de vorm krijgt waarop je hoopte.
Het één hoeft het ander niet uit te wissen.
Misschien ontstaat heelheid niet doordat alles wordt opgelost, maar doordat steeds meer delen van jezelf er mogen zijn.
Niet perfect.
Wel echt.
Door blijven ademen
Vanuit dat gevoel ontstond het nummer:
Geïntegreerd. Geaccepteerd. (Door blijven ademen)
Het is geen lied over een eindpunt. Het is ook geen verklaring dat alles verwerkt of voorbij is.
Het gaat over een andere manier van aanwezig zijn.
Over niet langer voortdurend van jezelf weg bewegen.
Over spanning die langzaam ruimte maakt voor rust.
Over het besef dat je niet tegen jezelf hoeft te vechten om verder te kunnen.
Soms is vooruitgaan niet harder lopen.
Soms is vooruitgaan:
stilstaan,
voelen,
accepteren,
en door blijven ademen.
Het nummer is nu te beluisteren op Spotify.
WOEAAH — We Own Energy, Ambition And Happiness
