Soms antwoorden we met “goed”
“Soms is de grootste vorm van hulp niet dat iemand weet waar het licht is, maar dat hij naast je blijft lopen totdat jij het zelf weer ziet.”
“Hoe gaat het?”
Misschien is het wel de meest gestelde vraag van de dag.
En opvallend vaak antwoorden we met:
“Goed.”
Niet altijd omdat het goed gaat.
Soms omdat we al weten wat er daarna gebeurt.
De één begint direct met oplossingen.
De ander vertelt hoe hij het zelf heeft aangepakt.
Weer een ander schetst allerlei scenario’s waar we rekening mee moeten houden.
Allemaal vanuit betrokkenheid.
Allemaal goed bedoeld.
En toch gebeurt er iets bijzonders.
We vertellen steeds iets minder.
Niet omdat we de ander niet vertrouwen.
Maar omdat we onbewust verwachten dat ons verhaal al snel wordt overgenomen.
Dat het niet meer gaat over hoe het voor óns voelt, maar over wat we zouden moeten doen.
Misschien is dat wel de reden dat zoveel mensen “goed” antwoorden.
Niet omdat ze liegen.
Maar omdat ze zich nog niet veilig genoeg voelen om eerlijk te zijn.
Veiligheid zit voor mij niet in de afwezigheid van kritiek.
Veiligheid zit in het gevoel dat mijn verhaal eerst even mag bestaan.
Zonder dat het meteen opgelost hoeft te worden.
Ik herken dat ook bij mezelf.
Er zijn mensen bij wie ik zonder nadenken vertel wat er in me omgaat.
En er zijn gesprekken waarin ik mezelf er al op betrap dat ik mijn antwoord kleiner maak.
Niet uit wantrouwen.
Maar omdat ik het patroon al ken.
Dat zette me aan het denken.
Misschien vraagt iemand die zegt: “Het gaat niet zo goed” niet meteen om een oplossing.
Misschien vraagt diegene eerst om iets veel eenvoudigers.
Een luisterend oor.
Een wandeling.
Een kop koffie.
Een potje bowlen.
Gewoon iemand die even naast hem blijft lopen.
Pas als iemand zich gehoord voelt, ontstaat er vaak ruimte voor de vraag:
“Zullen we samen eens kijken wat zou kunnen helpen?”
Misschien hoeven we elkaar niet altijd te redden.
Misschien hoeven we elkaar alleen maar te ontmoeten.
Want soms is de grootste vorm van hulp niet dat iemand weet waar het licht is…
…maar dat hij naast je blijft lopen totdat jij het zelf weer ziet.
#woeaah
