Wat doet aanwezigheid met een gesprek?
Laatst tijdens een Meet5-activiteit in Deventer gebeurde er iets opvallends.
Aan tafel zaten meerdere mensen met leuke gesprekken door elkaar heen. Links van mij zaten twee basisschoolleraren die elkaar enthousiast versterkten in volume 😄. Daardoor werd het soms lastig om het gesprek tegenover mij goed te volgen.
Op een gegeven moment vroeg iemand:
“Zullen we anders even van plek wisselen?”
Prima idee.
Na het wisselen gebeurde er iets interessants.
Ik kwam tussen de twee enthousiaste praters in te zitten… en zonder dat iemand er iets van zei, zakte het volume van de hele tafel wat omlaag.
Even later zei degene naast mij:
“Sinds je naast me zit, word ik helemaal rustig van je aanwezigheid.”
Het bijzondere?
Toen diezelfde persoon eerder tegenover mij zat, leek juist het tegenovergestelde te gebeuren.
Dat zette me aan het denken.
Hoeveel invloed hebben we eigenlijk op de energie van een gesprek, zonder dat we ons daarvan bewust zijn?
Sommige mensen brengen rust.
Anderen juist energie.
En soms hangt het vooral af van positie, veiligheid, aandacht of onderlinge afstemming.
Misschien communiceren we veel meer non-verbaal dan we denken.
Voor mij raakt dit ook aan waar WOEAAH steeds meer over gaat:
bewust worden van de energie die we meenemen in contact met anderen.
Wat heeft volgens jou de meeste invloed op een goed gesprek?
👍 = Rustige aanwezigheid
❤️ = Enthousiaste energie
💡 = Echt luisteren
👏 = De juiste groepsdynamiek
😄 = Het tijdstip / moment van de dag
Laat gerust een reactie, duimpje of eigen ervaring achter 😊
hashtag#WOEAAH hashtag#Bewustzijn hashtag#Communicatie hashtag#PersoonlijkeOntwikkeling hashtag#Groepsdynamiek
-
Opeens wordt gezondheid niet meer vanzelfsprekend
Opeens wordt gezondheid niet meer vanzelfsprekend Toen ik jonger was, dacht ik nauwelijks na over…
-
Wie ben ik zonder mijn prestaties?
Wie ben ik zonder mijn prestaties? Jarenlang was het antwoord eenvoudig. Ik was mijn functie.…
-
Totdat je zelf aan de andere kant staat
Totdat je zelf aan de andere kant staat Er was een tijd dat ik dacht:…

Geef een reactie